Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit 2017 weergeven

De 10 geboden van een mama

1 jaar met een baby, het doet wat met een mens. Heel je leven ondersteboven maar veel tijd om te wennen is er niet, want die baby verandert razendsnel. Met vallen en opstaan, met trial and error, met liefde en frustratie doen we allemaal ons best om dat kleine mensje zo goed mogelijk te verzorgen.

10 bedenkingen na een jaar moederschap:
Gij zult moe, moër, moest zijn. Een jaar lang meermaals per nacht wakker worden, dat moet toch wat met een mens doen, maar een mens dat het gewoon.Gij zult ziek worden, en ziek worden en nog eens ziek worden, ik dacht dat het wel ok zat met die weerstand???Gij zult pijn lijden, niet alleen tijdens de bevallig, maar ook de maanden nadien. Uren rondlopen met een baby op je arm/lijf, ik was er fysiek blijkbaar niet sterk genoeg voor.Aan je to do lijstje komt nu nooit nog een einde, een hele dag in de weer om te eindigen zoals je je dag begon.Gij zult fier zijn, op dat kleine ding op je arm, er is ter wereld geen mooier, liever, knapper, slimmer, schattiger…

Nog een paar zonnehoedjes

De zon heeft al volop geschenen, ik fleur er letterlijk helemaal van op. Nu is het voor mij geen probleem om zo even in de zon te gaan zitten, maar met een baby moet je uiteraard opletten. Dacht ik even, 'dat het maar snel zomer is, dat zou weer zoveel gemakkelijker zijn, geen dikke kledij, geen jas etc.' Maar zoals je je kindje in de winter moet beschermen tegen de kou moet je in de zomer op zoek naar goede zonnebescherming. Onder andere door het smeren van zonnecrème, maar dat kan ook met aangepaste kledij.



En daar horen zonnehoedjes bij. Nu hebben ze bij Purl Soho een heel leuk gratis patroontje dat ik al meermaals maakte. echter ging ik niet meer voor de kleinste maat, maar wel voor de grootste. Het is misschien nog net iets te groot, maar dan kan het wel een hele zomer meegaan.

Ik maakte er direct 2, zodat er eventueel eentje bij de crèche kan blijven. Helaas is het hoedje uit mijn zak gevallen toen ik het voor de eerste keer meenam naar de crèche. Ik vond het op de terug…

Billie blouse

Zo een patroon dat je bijblijft, zo een patroon is deze Billie uit la maison victor van de winter editie van 2014. Absoluut een model op mijn lijf geschreven, ik hou van overslag.

Toevallig vond ik op het stoffenspektakel, enkele edities geleden, de ideale stof. Hoeveel ik er voor betaalde weet ik niet meer, maar het was een coupon, dus veel zal het niet geweest zijn.

Ik wist wel, ooit maak ik die blouse, en kijk, het is er van gekomen. En op zich valt de termijn nog wel mee, het is maar ruim 2 jaar na het verschijnen van het patroon.



Ik maakte deze blouse in de naailes en begon er in november al aan. Er ging dus wel wat tijd over om ze af te krijgen (lees: ik deed ondertussen nog wat andere projectjes en er zaten enkele lesvrije weken tussen).

De stof voelt en valt zalig. Het verwerken ervan was minder evident. Ik moest het geheel met een special naald stikken, alle andere naalden deden hun werk niet goed. Gelukkig had ik eens een doosje van deze naalden gekocht, want je vindt ze nie…

Lente met een gouden randje

Het lukt momenteel niet om veel te naaien, laat staan om dan te kunnen bloggen. We hebben net enkele gezellige dagen samen met het maag-darmvirus kunnen doorbrengen. En daarbij komt nog dat baby wollebol wel heel graag bij haar mama is.

Ik hoop dat dit ook een fase is, maar ik heb letterlijk geen 5 minuten dat ze niet aan mijn lijf plakt (het zal wel iets meer zijn, maar zo voelt het toch). En de blik van iemand anders kan al genoeg zijn om een huilbui te ontlokken. Het positieve aan het verhaal is dat ik  genoeg tijd krijg om te slapen, want oh ja, alleen slapen doen we even niet graag.

Dus van naaien komt er niet zo veel meer van, wat mij met momenten wel lastig kan maken, ik heb het echt nodig! Af en toe vinden we wel ergens een klein gestolen momenten. Maar mede-naaisters weten ook, een klein momentje is niet voldoende. En waar kan je nu aan beginnen als je elke moment terug opgeëist wordt, niet zo evident dus.



Toch moet er voor kledij gezorgd worden. Door het fijne gezelschap van…

Lentefris in zwart-wit

Een tijdje geleden werden er nog enkele broekjes gemaakt. Ik verkies om het dalton broekje te maken uit tricot, dat stikt vlotter. Ik had enkele leuke tricot stofjes gekocht op het hobbysalon, hier bij ons in Mechelen. De stofjes zijn echter nogal dun, dus dat was nog niet geschikt voor de winter. Maar nu het  zonnetje af en toe in het land is en de koudste temperaturen weg zijn werd het tijd om ze uit de kast te halen.

Het truitje maakte ik eerder al, passend bij een iets warmer broekje. Maar het komt dus ook voor dit broekje meer dan van pas.








Patroon broekje: dalton, la maison victor - maat 80
Patroon trui: Mare sweater - maat 74-80
Stof broekje: hobbysalon Mechelen: leuketricotstofjes.nl
Model: Amélie

Voor vragen rond de maaksels mag je gerust hieronder een berichtje nalaten of mij een mailtje sturen: eefjevanasch@gmail.com
Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /

Lena jurkje

Ik was zo eens voor mijzelf aan het overlopen welke kleertjes nog van pas zouden komen voor de kleine meid. En de conclusie was dat ik nog een patroon nodig had voor een jurkje uit rekbare stof. Voor katoentjes heb ik wel patroontjes liggen, maar daar is steeds meer werk aan dan aan kledingstukken uit rekbare stoffen. Het gratis patroontje van Sofie kwam echt als geroepen.










Ik was een dagje thuis zonder kleine wollebol, dus had ik direct tijd om het patroon af te printen en al te knippen. Ik had net een bestelling gedaan van enkele stofjes en daar zat echt mijn goesting tussen. Als ik de versie met korte mouwtjes nam kreeg ik er net 2 uit. Zo had ik ineens nog een extra cadeautje voor baby wollebol haar nichtje van 1 maand ouder. Zo kunnen ze misschien onderling eens aan twinning doen.

Ik maakte maar ineens maatje 86. Het zit ruim, maar niet zo danig dat het veel te groot lijkt, ideaal om in rond te kruipen.





En wat kost dat nu allemaal:

Stof: 60 cm aan €14/m = 8,4
Vormband: half pakje o…

Voor Berenice

De tijd om mooie bijeen passende babycadeautjes te maken is ver te zoeken, het is meer een mik mak tegenwoordig.

Berenice kreeg al reeds een kleinigheidje (pamperzakje en tasje), maar ze verdiende nog iets extra. We maken daarbij gebruik van reeds getekende patronen, kwestie van onze tijd zo zinvol mogelijk te besteden. Ik haalde het steeds enthousiast onthaalde 'One to hug' weer boven. Ik had nog een leuke beertjes stof liggen en wat overschot fleece dat perfect bijeen paste. En verder moest ik het niet meer gaan zoeken. Stilaan ken ik het patroon van buiten, dit is dan ook de 8e versie die ik maak (9 is ook reeds klaar, voor de lente).

Ik wou eens een poging wagen om de print aan de zijnaden te laten doorlopen, maar dat was toch niet evident. Ik had niet voldoende stof, en nu is de voorkant een beetje raar met wat afgesneden beertjes. Nog een beetje oefenen.





















Als extraatje maakte ik nog een naamslinger, nu ik in het bezit ben van een cameo. Ik moet er nog veel mee oefenen, dus…

Er was eens een geplande date

Ja, ik heb een nieuwe liefde. Ik wist al lang dat het eens ging gebeuren, wel 5 keer heb ik op het punt gestaan jou in huis te halen, echter waren er telkens redenen om het nog even uit te stellen. Maar toen kon ik het niet meer houden, en zo werd er een kleine 2 maand geleden een mooi pakje afgeleverd.

Dat pakje werd uitgepakt, bekeken, en ergens veilig weggezet tot ik eens een aantal uren ongestoord vrij zou hebben. Met een voltijdse job en een baby van 9 maand zijn die momenten moeilijk te vinden. Mijn verjaardag, dat zou het moment worden, onze eerste date. Het huis voor mij alleen, minstens 7u lang, dat was het plan.

Maar moeders weten beter, je maakt best geen plannen want baby's houden daar niet van. Die denken even lekker bij zichzelf: 'hé, ben jij vandaag thuis, alleen, zonder mij, nee hoor, dat wil ik niet!' Ik blijf liever bij jou. En zo komt het dat je op je verjaardag die lang geplande date, waar je al zo lang naar uit keek moet afzeggen voor een ander afspraa…

Vader - dochter twinning

Na het moeder-dochter ge-twinning (klopt dit woord zo?), mocht de papa niet achterblijven!

Het ging weer volgens hetzelfde recept, een coupon stof werd gebruikt voor een titus trui voor papa wollebol en met de overschot werd er een mare-sweater voor baby wollebol gemaakt. Simpel, maar zeker geslaagd.



Het patroon van de titus was al aangepast, dus dat was snel geknipt en in elkaar gezet. Snel = zondagmiddag met een baby dat aandacht nodig heeft.



De mare sweater is ondertussen ook geen onbekende meer.

Beide truien werden al veel gedragen. Ik vind het geweldig om ze in eenzelfde outfit te zien.



En wat kost dat nu allemaal: 

Voor de coupon betaalde ik 35 euro. Er kwam nog wat donkerblauwe stof voor de boorden aan te pas. Dat kreeg ik nog uit restjes gehaald. Verder is er vormband ingestreken in beide truien. Dat gaat telkens sneller op dan je verwacht. Ik gok, nee ik weet het niet meer zeker, dat ik wel een volledig pakje nodig had.

Stof: €35
Vormband: €4,95
Forfait materiaal etc: €4:

Totaa…

Moeder - dochter twinning

Neen, ik heb het boek van Eef Theys, die inspeelt op de leuke trend van twinning, nog niet. Dochterlief is nog te klein voor die patronen. Toch is het niet moeilijk om aan twinning te doen. Kleine mensjes hebben maar kleine kleertjes nodig. En met wat geluk kan je die kleertjes maken uit restjes stof. Of uit een groter stuk stof dat toevallig te klein is voor je eigen project, zoals ik dus voorhad.



Ik vond de stof van Swafing bij Madeline de stoffenmadam en wou ze absoluut hebben. De kleur vind ik mooi en daarbij is de stof van een mooie kwaliteit. Ik zag er de ondertussen overbekende Aster in. Echter wou ik een Aster met lange mouwen, maar ik had maar 1 meter gekocht, te weinig voor wat ik wou. Wat later ging ik toch bij Nancy langs en lag er toevallig een couponnetje van 1,40m. Zo zat ik ineens met een hoop van dezelfde stof.

Geen nood, baby Wollebol zou de restjes wel kunnen gebruiken.

Ik maakte dus: een Aster voor mijzelf met als aanpassingen: 10cm verlengd, mouwen verlengd tot la…

Een nieuwe winterproof - speelproof outfit

Ik mocht enkele weken geleden een nieuw patroontje testen en zoals jullie konden lezen was ik er enthousiast over (en ik niet alleen). Ondertussen maakte ik er nog 2 extra, en heb ik er nog eens 2 geknipt.


Het is leuk om kledij te maken met allerlei leuke prints. Maar ik ben niet zo goed in het combineren van prints, dus neem ik het liefst 1 stuk met een print en dan 1tje zonder. En dat kon Amélie nog gebruiken, een effen trui. Het is een donkerblauwe geworden. Ze had deze nodig om te kunnen dragen op haar pandabroek. Want werkelijk niets in haar kast past er bij.

De pandbroek is het gekende dalton broekje van La maison victor geworden. Ik maakte dit model bijna alleen met tricot. Dit verwerkt sneller en makkelijker dan katoen. En katoen is momenteel toch niet geschikt voor deze tijd van het jaar.



Aan het truitje werd er niets aangepast buiten de mouwen, ik liet de mouwboordjes achterwegen en stikte een zoompje. Dit past voor ons Amélie veel beter.

Foto's trekken met zo een donder…