Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit februari, 2016 weergeven

Dikke buiken middag

Week 33 is net volledig achter de rug, dus nog maar een 7 weken te gaan, wat gaat het toch zo snel en wat begint het kortbij te komen!

Ondertussen probeer ik mij zo goed mogelijk voor te bereiden op wat komen zal. Ik begin stilaan een heel klein te leiden aan zwangerschapsdementie, een klein beetje maar hoor! Wat er op de agenda staat weet ik nog steeds, al dat voor het eerst in de geschiedenis ik afgelopen vrijdag vergeten was dat de meneer voor de vloer ging langskomen.

Waar ik wel last van heb is dat er de ene minuut een gedachte in mij opkomt, iets dat ik moet doen of onthouden, en de volgende minuut ben ik het echt gewoon weer vergeten. Dat is mij nu al meermaals overkomen. Dus ben ik toch maar begonnen met het bijhouden van allerlei lijstjes. Leve evernote!

Wat ik kan afvinken van mijn lijstje is het inschakelen van de beschikbare hulp, zijnde een vroedvrouw en kraamzorg. Check!

Rond de suikerbonen is alles bijna op punt, ik wacht nog op naamstickers om alles te finaliseren, ik…

Uit de 'oude doos' #3

Ik was enkele maanden geleden begonnen met de laatste woensdag van de maand uit te roepen tot 'uit de oude doos'. Het gaat dan bij mij over herinneringen ophalen, een beetje nostalgie, gewoon, omdat het bijna het einde van de maand is.

Doordat ik enkele maanden heb stilgelegen was ik nog maar 2 edities ver. Zodoende is de stapel mogelijkheden voor deze rubriek wel aangegroeid.

Deze keer gaat het over enkele items, echt uit de oude oude doos (minimum 3 jaar geleden):

1) Mijn allereerste blousje ooit. Het is een eenvoudig model uit een burda van enkele jaren geleden. Ik maakte dit in de zomer, nadat ik mijn eerste jaar naailes achter de rug had. Het is een eenvoudig recht model met plooitjes bovenaan en met een belegstuk als halsafwerking. De mouwen zijn aangeknipt. Het linnen stofje kocht ik op het stoffenfestijn. Het is heel fijn om te dragen, maar het kreukt toch zo ongelooflijk. Toch heb ik er al veel plezier aan gehad.


2) Babysokjes. De allereerste die ik breide, tijdens ee…

Knuffeltrui

Tussen al het baby-lief gerief door, toch eventjes nog over die trui die ik ooit voor mijzelf heb gebreid.

Ik liet hem al even hier zien, toen met aandacht voor de sjaal. Een sjaal, dat past altijd, maar een zelfgebreid kledingstuk voor mij is een andere zaak. Dat is op de een of andere manier altijd te groot voor mijzelf. 

Veel zou te maken kunnen hebben dat ik niet altijd de tijd neem voor een proeflapje, dat is iets dat ik ondertussen geleerd heb van toch te doen. Alleen komen er de laatste tijd enkel baby truitjes van de naalden.



Aangezien het stuk vaak te groot was, dacht ik bij deze trui, ik neem eens een maat kleiner. Eerlijk, ik ben er ongeveer 2 jaar geleden aan beginnen breien. Toen het rugpand af was, leek mij dat toch wat klein, maar oh boy, een heel pand aftrekken, neen, daar begin ik helemaal niet aan (ik ben te lui om perfectionistisch te zijn).

Zo gebeurt het wel eens dat ik iets laat liggen, omdat ik het eindresultaat niet direct voor mij zie, of niet verwacht dat het…

'One to hug' voor Fons

Babyboom: cadeautjes maken! Ja sorry, het lijkt alsof ik in herhaling val.

Voor Fons maakte ik het gekende jasje uit 'zo geknipt 1' met een stofje van soft cactus.












Van de restje maakte ik nog de gekende zeversjaaltjes en enkele schouderdoekjes.


Ik had eerder al een truitje gebreid.
Aangezien wij een meisje verwachten zou het hier toch maar in de kast blijven liggen. Ik vond het wel een stoer truitje en gaf het met veel plezier cadeau.


Het geheel werd vervolmaakt met schoeisel dat ik hier al eens liet zien.


Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /
Je kan mij mailen: eefjevanasch@gmail.com

NIPT

Ik ben zwanger, iedereen weet dat ondertussen wel, ik kan het alleszins niet meer wegstoppen.

Dat het allemaal zo vlug ging gaan, dat hadden we wel gehoopt, maar was zeker niet verwacht. Daardoor heb ik een aantal signalen lange tijd aan iets anders toe geschreven, en was de uiteindelijke positieve test toch wel even slikken. ' is het echt waar' (knijp in de arm), is het nu al zo ver (knijp in de arm), is er echt een baby'tje op komst (nog eens knijp in de arm). Ja inderdaad, er was een baby onderweg. Hoe dat ons leven zal veranderen, ik heb er nog altijd geen idee van.

Het voordeel aan de zoveelste zwangere in de rij te zijn is dat je veel informatie en ervaringen reeds hebt meegekregen.

Wat mij duidelijk is geworden, is dat het een ongelooflijk wonder is dat mijn lichaam gewoon in staat is om van zo goed als niets een baby te maken, zonder dat ik er echt (bewust) veel moeite voor moet doen. En dat het nog meer speciaal is dat het allemaal van de allereerste keer goed ver…

Een vlinderdeken voor Nand

Het leuke aan niet de eerste te zijn die een kindje krijgt, is dat je eerst een beetje kan experimenteren. Op naaigebied bedoel ik dan.

Ik vind het zelf leuk om iets te maken en cadeau te geven, en hoop steeds dat de ontvangers dit ook leuk vinden. De tijd om iets te maken is soms wat beperkter en zo zijn er ondertussen wel al enkele gekende succesrecepten die dan in elkaar worden genaaid.


Het vlinderdeken uit 'stof voor durf-het-zelfvers' was daarbij nog niet de revue gepasseerd. Dat werd dan eens dringend tijd. Ontvanger van dienst werd stoere Nand, het eerste zoontje van een goede jeugdvriendin.

Dat het dekentje zo snel in elkaar zou zitten, dat had ik niet verwacht. Ik maakte het tijdens de naailes en kreeg het helemaal klaar op 1 les. Enkel het patroon had ik reeds getekend. Altijd fijn om iets snel klaar te krijgen, en het ziet er gewoon zo knuffelbaar en schattig uit. Of ik er voor mijzelf 1 ga maken weet ik nog niet, het is wel redelijk warm. Voor ons kleintje dat voor…

30 en oh ja, nog eens 30

Het is een hele tijd geleden dat ik nog eens een blogje schreef.  Laat ik daar nu maar eens snel verandering in brengen.

Want nee, dat ik te weinig tijd heb, daar kan ik het echt niet meer om steken, want tijd, dat heb ik nu veel. Heel veel. Al gaat de tijd evengoed nog veel te snel vooruit.
Waarom het hier al lang al stil is geweest heeft alles te maken met de zwangerschap. Om de een of andere bizarre reden lijk ik sinds ik zwanger ben een beetje allergisch te zijn aan alles wat met de computer te maken heeft. Sociale media volgen, blogs lezen, ik had er gewoon geen zin in en de energie er niet voor. 
Het is zeker niet dat ik daarvoor niet veel plezier beleefde aan mijn blog, integendeel. Misschien is dit wel mijn 'speciaal goestingske'.
De eerste weken, toen ik net wist dat ik zwanger was, deed ik amper iets. Slapen was mijn grootste tijdverdrijf. Dat je in het begin moe kon zijn wist ik, maar niet dat dit zo een ellendige moeheid is waar je je echt niet even kan overzetten.…