Doorgaan naar hoofdcontent

Over tijd

Als er nu 1 ding was waarom tijdens het zwanger zijn geen rekening mee had gehouden dan was het wel met de mogelijkheid dat ik een aantal dagen over tijd zou gaan, 5 al ondertussen.

Het jaagt me wel wat schrik aan, in die zin dat het kind ondertussen alleen maar blijft groeien en wat dikker blijft worden, en het zo elke dag misschien moeilijker wordt om haar er vlot uit te krijgen. Dat het geen kleintje zou worden wisten we al. Misschien maar goed dat er sindsdien geen meting meer is geweest, dat ik het gewoon niet weet. Hopelijk kan ze wel nog in haar kleertjes die ik heb gemaakt.

Samen met ons zitten velen te wachten natuurlijk. Elke nacht dat ik ga slapen denk ik, 'zou het' en elke morgen denk ik 'het was nu weer niet'. (om de een of andere reden denk ik dat het 's nachts zal beginnen)

Ik denk al 3 weken lang bij alles wat ik doe, het zal wel de laatste keer zijn met dikke buik, maar er komt dus geen einde aan. Ik zal dus nog maar eens de vloer dweilen, het gras afrijden, stofzuigen, naar de winkel gaan vooral want het eten is weer op. En misschien moeten we voor dit weekend nog maar proberen iets te plannen???

Samen met het wachten komen ook de tips om het vooruit te doen gaan, en er zijn vele tips:

- trappen lopen zei de ene assistent-gynaecoloog: doe ik meermaals per dag
- op kasseien fietsen: deze heb ik nog niet geprobeerd, op zich geen moeilijkheid in Mechelen, maar het was al langer onaangenaam, en mijn vriend heeft dat niet graag
- tonic drinken: hebben we niet in huis en drink ik normaal niet
- pikant eten, sorry, hou ik niet van
- een bad nemen in lavendelolie: wij hebben geen bad en lavendel vind ik een van de verschrikkelijkste geuren die er zijn
- ananas eten: vind ik een van de verschrikkelijkste smaken die er zijn, krijg ik echt niet binnen
- 6 km wandelen: met de beste wil van de wereld, mijn rug en voeten kunnen dat niet meer aan. Gisteren heb ik anders wel enkele uren in de tuin rondgelopen (en onkruid uit getrokken), veel heeft het precies niet gedaan.
- ramen lappen: is dringend nodig wel, maar had ik niet zo veel zin in 
- auto stofzuigen: mijn vriend is er mee gaan werken
- naaien: ik heb al 3 maand genaaid, ben het even echt beu, maar toch heb ik gisteren nog wat gemaakt: niets

Dat zijn zo wat de tips die ik gekregen heb. En moest dat allemaal niet helpen is er nog de volle maan. Volgens info die ik heb opgezocht was dat dus afgelopen nacht.... NIETS

Allemaal fabeltjes dus, ze heeft gewoon nog geen zin. Ik vrees dat ze niets anders opzit dan te wachten. Of heb jij nog de ultieme tip?


Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /
Je kan mij mailen: eefjevanasch@gmail.com

Reacties

  1. En dan wat je niet wil horen: de dooddoener: 'ooit komt-ie er wel uit hoor' en 'gewoon wachten is de beste truc'. De enige stof die werkelijk helpt om de boel in gang te zetten, is datgene dat er voor zorgde dat die baby in die buik kwam! ;-) Wat angst voor dikke bolletjes betreft wel enige geruststelling: 4kg260, 57 cm, bevallingsduur: om en bij het kwartier. "Die grote lange, die duwen zich af," zei de vroedvrouw, wat ik op dat moment bizar, maar achteraf bekeken hilarisch vond.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap je ongeduld volkomen. Wat was ik teleurgesteld toen bij de eerste de voorzien datum kwam en er niks gebeurde. Uiteindelijk ben ik na 6 dagen overtijd ingeleid want ze verwachtten een grote baby tussen 4 & 4,5kg. En ze hadden gelijk, alleen was ie zelfs 4,7kg! Hij kwam er met een keizersnede. Ik hoop voor jou dat je kindje zich toch spontaan meldt en dat alles vlot verloopt. X

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tja, ik wil je niet 'ambeteren', maar hier kwam de oudste 11 dagen later dan voorzien, en de jongste 12 dagen later. De middelste was de snelste, 3 dagen voor de uitgerekende datum.
    Ze waren groot (de oudste paste absoluut niet in maatje 50)maar het waren snelle en vlotte bevallingen.
    Alvast een vlotte bevalling en een fijne kraamtijd toegewenst !

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het zal toch afwachten worden... Hoer werd de bevalling van de oudste dochter ingeleid na 10 dagen overtijd. Toen liet ze nog 24u op zich wachten.
    Met haar 4,050 kg en 53cm paste ze ook niet in maatje 50, maar ze was het wachten waard.
    Doe nog eens zot met z'n tweetjes (of iets minder zot: uit eten, cinema,...) want het zal toch een tijdje duren voor je weer eens iets met z'n tweeën doet, eens dat lieve baby'tje er is.
    En hou de moed erin... Alvast een vlotte bevalling en een prachtig klein wondertje toegewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Seks hebben of kolven zou kunnen helpen. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Te laat dus. Maar ik ging ten einde raad naar een osteopaat die het zeker in gang zou kunnen zetten. Ik ging daar buiten vrijdag om 14u, zaterdag om 1u15 brak mijn water (nog geen wee) en om 3u11 heb ik Felix er uit geduwd. Alles in speed dus. Of het aan de osteopaat lag of niet? Ik zal het nooit weten. Maar als het nog eens zou gebeuren, dan ga ik toch terug :)!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen